Leren van de crisis? Een kwestie van ‘capteren’

geplaatst in: Blog 0

Wat straks ‘het Woord van het Jaar 2020’ zal worden, en daarmee het woord ‘boomer’ aflost, lijkt een uitgemaakte zaak. En in het kielzog van ‘corona’, of COVID-19, zullen ook termen als social distancing en anderhalvemetersamenleving vast hoog eindigen. Met dank aan onze zuiderburen zijn wij zelf nogal gebiologeerd door het woord ‘capteren’, zij het dat ook bij ons de relatie met de crisis niet ontbreekt. En dat kon zomaar eens gunstig uitpakken.

‘Ondergaat’ alle dingen en behoudt het goede

Capteren betekent iets in de trant van ‘vatten’, of vastleggen’. Waarschijnlijk is het afgeleid van het Engelse ‘to capture’, terwijl de Fransen het uitleggen als ‘aftappen om verder te gebruiken’. Tot zover deze gelegenheidsles in etymologie. Waar het ons om gaat is dat de afgelopen maanden, naast ronduit tragische zaken, ook zaken hebben blootgelegd waar we met z’n allen lering uit kunnen trekken. Zaken waar we als land, organisatie of individu ons voordeel mee kunnen (blijven) doen. Een beetje onder het motto ‘Ondergaat alle dingen en behoudt het goede’, met een knipoog naar een bekende Bijbelse uitdrukking.

Het beste van twee werelden

Na maanden van ‘Zoomen’ en ‘Teamen’ hebben wij bijvoorbeeld gemerkt dat we tijdens de eerste fysieke bijeenkomsten ongemerkt meer gericht zijn op goed luisteren naar anderen. We vragen ons nu ook, meer dan voorheen, af of iedereen wel voldoende spreektijd krijgt. We bereiden ons zo mogelijk nog beter voor op interventies dan voorheen en letten meer op details. Niet in de laatste plaats om te voorkomen dat de techniek ons in de steek laat. En we hebben, wederom onbewust, voor diverse scenario’s een plan B klaar liggen. In combinatie met zaken die we enkele maanden geleden juist hadden vertaald van ‘fysieke’ naar ‘digitale’ interactie (zoals de juiste sfeer van openheid en kwetsbaarheid creëren), hebben we ongemerkt het beste van twee werelden samengebracht.

Verandering koesteren

Want thuiswerken is allesbehalve afgelopen. Sterker nog: tot onze verrassing is een aantal van onze klanten deels van hun geloof gevallen. Een geloof dat bijvoorbeeld voorschrijft dat controle beter is dan werken vanuit vertrouwen, en dat prestaties vóór het welzijn van medewerkers gaan. Ook zelf zien we dat de meeste medewerkers, eenmaal uit het zicht, merkbaar effectiever en sneller werken. Daarbij zijn zelfs grenzen met andere afdelingen deels verdwenen. In enkele ziekenhuizen was men zelf ook verrast door de plotselinge extra daadkracht en gelijkgerichtheid. Zoiets moet je koesteren. Want als je blijft doen wat je deed, dan blijf je krijgen wat je kreeg.

Oud geleerd, jong gedaan

Als leidinggevende doe je er daarom in veel gevallen goed aan om meer faciliterend bezig te zijn, met ruimte voor de eigen verantwoordelijkheid van medewerkers. In dit verband hebben wij vol bewondering gekeken naar jonge collega’s en het gemak waarmee zij de nieuwe realiteit hebben omarmd. En dat eveneens razendsnel wisten te vertalen naar uiterst praktische oplossingen. Als seniors denken we mede hierdoor toch ineens minder in hiërarchie en veel meer in persoonlijke competenties. Dat hebben we letterlijk en figuurlijk al vertaald in meer spreektijd voor de ‘rookies’. Zo zie je maar weer: je bent nooit te oud om te leren…

Wil je meer weten over dit onderwerp en/of ben je benieuwd wat we precies voor jouw organisatie kunnen betekenen? Stuur dan een mailtje naar wilma.vansorgen@fprofs.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *